Chintan patel (aksh)

વધતી જતી ઊંચી ઇમારતો, ફળિયું ક્યાં ખરબાય છે. બાગ બગીચાની શોધમાં, ખેત ક્યાં દેખાય છે. ભીડ ભાળમાં ઉભા રહેવામાં, પાદર ક્યાં ઉભરાય છે. ગાદી પર બેસવામાં, ધરા ક્યાં ટૂંકાય છે. ઉડતા વહેતા પ્રદૂષણમાં, માટીના ટીંબા ક્યાં ખોટા છે. બારેમાસ મળતા રસ, ઋતુના તાજાં ફળ ક્યાં છુટા છે. સવારના ધોઘાટમાં, પક્ષીના અવાજ ક્યાં સંભળાય છે. સૂર્યાસ્તની શોધમાં, સાંજની લાલીમાં ક્યાં જોવાય છે. શહેરી અનુકૂળતામાં, પોતાની અનુકૂળતા ક્યાં સચવાય છે. લાખોની વસતીમાં, માણસાઈ ક્યાં સચવાય છે. વરસાદના ભીના રસ્તામાં, ભીની માટીની મહેક ક્યાં રેલાય છે. ગગનચુંબી ઇમારતોમાં, ખુલ્લું આકાશ ક્યાં નિહાડાય છે. મધરાત્રે ઉડેલી ઊંઘ, ચેનની ઊંઘ ક્યાં લેવાય છે. બંધ મકાનના ધૂંધડામણમાં, ખુલ્લા મકાને ક્યાં સુવાય છે. ભેગું કરવાની દોડમાં, ખુલ્લા દિલે ક્યાં વપરાય છે. તારું મારું કરવામાં, સંબંધો ક્યાં અનુભવાય છે. છે જાત જાતના ભોજન, પરિવાર સાથે ક્યાં જમાય છે. હોટલોની આદતોમાં, પંગતમાં ક્યાં બેસાય છે. શહેરની ઘેલછામાં, ગામડાની ગલી ક્યાં જોવાય છે. શહેરી સોઈસગવડતામાં, ગામડાનો લ્હાવો ક્યાં લેવાય છે. રહી ફર...

કલમ કેટલુંય લખી ગઈ, છતાં કાગળ સાવ કોરો મૂકી ગઈ. તને પામી જવાની ઉતાવળ કરી તો, મારી ઈચ્છાઓ લાલ પીળી થઈ ગઈ. બરફ થઈ ને થીંજી ગઈ એ બધી લાગણીઓ, જ્યારે મારી આંખોને તું ગમી ગઈ. જ્યારથી થયો છું હું તારી વાતો નો બંધાણી, ત્યારથી તું મારી આદત બની ગઈ. સમજાવ્યું કેટલુંય મેં મારા દિલ ને, તેમ છતાં તું મારામાં ભળી ગઈ. કરી એક ઈચ્છા તને પામવાની, તો મનોમન ગઝલ મારી ત્યાં વહી ગઈ. તું સાથે રહે કે ના રહે, મને તો તારામાં રહેવાની આ અવસ્થા ગમી ગઈ. ✍️અક્ષ.

અવિસ્મરણમાં પણ સ્મરણ કરું છું, અજુગતમાં પણ જુગતું કરું છું. ખાલીપામાં પણ ભરેલો રહું છું, એકલતામાં પણ ભીડમાં રહું છું. અદેખાઈમાં પણ દેખાઈ ને રહું છું, બંધ આંખે પણ જોઈને રહું છું. ચુપકીદીમાં પણ બોલીને રહું છું ઉદાસીમાં પણ હસીને રહું છું. અંજાણેમાં પણ જાણીને લખું છું, યાદો ને પણ શબ્દોમાં ઢાળૂ છું. અવિચારમાં પણ વિચાર કરું છું, હા, હું આજે પણ તને યાદ કરું છું. ✍️ અક્ષ.

તારી ફિકર કરવા, તારી સાથે સબંધ હોવો જરૂરી તો નથી. તને પ્રેમ કરવા, તારી હા હોવી જરૂરી તો નથી. તને મળવા, તારું પાસે હોવું જરૂરી તો નથી. તને વિચારવા, તારી યાદ આવવી જરૂરી તો નથી. તારી સાથે વાત કરવા, તારું સાંભળવું જરૂરી તો નથી. તને મહેસુસ કરવા, તારું સાથે હોવું જરૂરી તો નથી. તારા માટે લખુ, ને તારું વાંચવું જરૂરી તો નથી. ✍️અક્ષ.

चलो एक किस्सा सुनते हे, कुछ जुठ को सच करते है. बात हर वो इश्क़ की, जो इश्क़ पे चरते है, चलो एक किस्सा सुनते है, कुछ जुठ को सच करते है. इश्क़ की गहराई में थे, दुनियाकी जिक्र न थी...(2) जिक्र और फिक्र थी तो बस एक दूसरे की थी. गुमते रहते थे हाथो में हाथ लिए बेफिक्र...(2) बेफिक्र वो थे, पर देख उन दोनो को फिक्र जमानेको थी. गुस्सा रहता था नाक पे...(2) कभी खुद, तो कभी उसने संभाला, वैसे ही उन्होंने वो रिस्ते को पाला. बोल दिया गुस्से में कभी कबार जो नही बोलना था...(2) फिर जाके पछताया, दुख हुआ, खुदको सज़ा पाया. बदल रहा था खुदको, उसके काबिल बनने को...(2) कभी आयने में देख खुद को पूछता कोन था वो. तकलीफ थी ज़िन्दगीमें, टूट जाता था वो...(2) तब जाके गले लगा के संभाल लेती थी वो. बीमार होता था, तो तड़पती थी वो...(2) दवाई कही और से लाता, और पूछता था कोनसी लू ये ओर वो. अभी तो था उजाला, पर डरता था वो...(2) कही फिर वो अंधेरा ना हो जाये, जहा नहीं थी वो. हर वो आश जो पूरी की उसने...(2) शुक्र गुज़र था के ऐसे समझने वाली मिली थी वो. बहोत से सपने देखे, कुछ ख्वाहिशो के ...

गुजार दिये तूने कहि दिन और साल पर काट ना सकोगी वो पल में हूं, करोगी गुफ़्तगू हर किसीके साथ पर जब लब ठहर जाएंगे वो नाम में हूं, होगी तुम्हारे आसपास हज़ारोकि भीड़ पर अकेलेपनमें तुम चाहोगी वो साथ में हूं, फाड़ दिए तूने हर वो कागज़ पर कभी मिटा नही पाओगी वो अल्फ़ाज़ में हूं, गुमती रहती हो तुम आज कल पर जहासे वापिस आओगी वो रास्ता में हूं, मिटा दिए तूने हर वो निशान पर किसीको न दिखने वाला वो दाग में हूं, तोड़ दिए तूने हर वो ख्वाब पर जो तुमने पाला है वो सोख में हूं, सब कुछ है तुम्हारे पास पर चुभती रहेगी वो कमी में हूं, बाते बहोत अछि कर लिया करती हो पर महशूश करोगी वो जज़्बात में हूं, बताती रहोगी सबको खुद के बारे में पर चाह कर भी नही बता पाओगी वो नाम मे हूं, होगी सारे जहांन की जमीन तुम्हारे पास पर कभी हांसिल नही कर पाओगी वो "आकाश" में हूं. ✍️अक्ष.

હું તને પસંદ કરું છું, આઈ લવ યું યાર, હું તને બહું જ પ્રેમ કરું છું, તારા વગર હું નહીં જીવી શકું, તારા વિના મારું કંઈજ અસ્તિત્વ નથી, બસ...બસ...બસ... થોભી જાવ યાર, થોડા શબ્દો અને પોતાની જાત પર નિયંત્રણ રાખો. આવા ભારે ભરખમ શબ્દો સાંભળીને જ પરસેવો છૂટી જાય. બહુ સમય પછી આજે હું સીસીડી માં બેઠો હતો. મને કોફીની આદત નથી, બસ હું મારા મિત્રની રાહ જોઇને બેઠો હતો. ટેબલ પર ટાઈમ્સ ઓફ ઇન્ડિયા પડેલું હતું તો થયું ચાલો થોડું વાંચી લઈએ. શરૂઆતની 5 મિનીટ તો મેં કઈ ધ્યાન આપ્યું નહીં, પણ થોડી વાર પછી મારી બાજુના ટેબલ પર એક છોકરો ને છોકરી બેઠેલા હતા, એ બંનેનો અવાજ મને સંભળાયો. શરૂઆતમાં તો મજાક જ ચાલતી હતી, પણ જેમ જેમ સમય વીત્યો એ બંનેની વાતો પણ ગંભીર બનવા લાગી. ખાસ કરીને છોકરીની. છોકરાએ મારી સામે જોઇને નાની શરમાળ સ્માઈલ આપી. (આમ કોઈની વાતો સાંભળવી એ ખરાબ આદત છે, પણ એ સમયે મારી પાસે બીજો કોઇ રસ્તો પણ નહોતો.) છોકરાએ છોકરીને પૂછ્યું તને મારામાં એવું તો શું ગમે છે? બધું જ, તારો દેખાવ, તારી હેર સ્ટાઇલ, તારી કલોથિંગ સેન્સ, તારી સ્માઈલ, તારી પર્સનાલિટી, તારી લાઈફ સ્ટાઇલ, તારી સારી આદતો, તારી...