Chintan patel (aksh)

તારા હોંઠની લાલી જાણે વિખેરાતી સંધ્યાની લાલિમા, તારો અભિસંગ જાણે સરિતાનો સંગમ. તારી અદા જાણે હરખાતી વસંત, તારો મોવાળો જાણે વેલનો ગુચ્છો. તારી આંખો જાણે દરિયાની ગહનતા, તારો સૂરમો જાણે વર્ષાના ઘેરા વાદળ. તારો ચહેરો જાણે ચાંદનું લાવણ્ય, તારો વર્ણ જાણે મેઘધનુષ્યનો રંગ. તારું સ્મિત જાણે લજવાતી ઋતુ, તારી ફોરમ જાણે કુસુમનો મધમઘાટ. તારો કંઠ જાણે સંગીતની લાવણી, તારો સ્પર્શ જાણે થીંજાતો મિજાજ. તારું સૌંદર્ય જાણે પ્રકૃતિનો અણસાર, તારું વર્ણન જાણે નૈસર્ગીક નિરૂપણ. ✍️અક્ષ .

ભારતીય અર્થતંત્રની કરોડરજ્જુ ખેત, ખેડૂત અને ખેતી.    અત્યારે સમગ્ર વિશ્વમાં, પ્રત્યેક દેશમાં 'કોરોના' મહામારી ચાલી રહી છે. દરેક દેશ આ મહામારી સામે લડી રહ્યો છે. સરકારી સંસ્થાઓ, પ્રાઇવેટ સંસ્થાઓ, કારખાના, ફેક્ટરીઓ બધું જ ઠપ થયી ગયું છે. જાહેર બાંધકામ, સરકારી સેવાઓ, પ્રાઇવેટ સેવાઓ, પરિવહન, ઉદ્યોગો બધું જ બંધ કરીને લોકો પોતાનો જીવ બચાવીને ઘરમાં બેઠા છે. અને આ બધામાં સરકાર અને લોકોને આર્થિક રીતે ફટકો પણ પડી રહ્યો છે. અત્યારે કોઈ પણ માણસ આ પરિસ્થિતિ સામે લાચાર છે. ભારત સહિત દરેક દેશને લૉક ડાઉનના કારણે આર્થિક રીતે થયેલા નુકશાનની ભરપાઈ કરવામાં અને અર્થતંત્રને પાછું બેઠું કરતા વર્ષો લાગી જશે.    જ્યારે અમુક દેશ અને તે દેશની સરકાર અર્થતંત્ર અને લૉક ડાઉન કરવાના કારણે થઈ શકતા આર્થિક નુકશાનના ડરના કારણે લૉક ડાઉન કરવાનું મુલતવી રાખ્યું છે. અમેરિકા જેવા સુપર પાવર દેશમાં જ્યારે કોરોના વાઇરસે દસ્તક દીધી હતી ત્યારે ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પે વ્હાઇટ હાઉસમાં કહ્યું હતું કે 'અમેરિકા દેશ લૉક ડાઉન માટે નથી બન્યો.' તે તેમનું ઘમંડ કે સુપર પાવર નહીં, પણ ડર બોલી રહ્યો હતો. તે જાણે છે અને ડરે ...

દેખાતી હોય મંજીલ, તો રસ્તો તપાસ, અંધકાર હોય ઘણો, તો દીવો પ્રગટાવ. હોય જો તકલીફ, તો તક ને તપાસ, ના મળે ક્ષણ, તો કુદરતને છંછાડ. મળે નહી જવાબ, તો પ્રશ્નને તપાસ, ના હોઈ કોઈ સાથી, તો પડછાયાને બનાવ. લાગે જો રહસ્ય, તો ઊંડાઈ તપાસ, ના થાય ઉજાગર, તો પ્રયત્ન જારી રાખ. અટવાયો હોય મધદરિયે, તો કિનારો તપાસ, ના મળે દિશા, તો સમીરને સંગ ચાલ. હોય જો શંકા, તો ભીતરમાં તપાસ, ના હોય સામે અરીસો, તો સ્વભાવમાં ઝાંખ. હોય જો મંજુર, તો પ્રબલતા તપાસ, છોડી મોહ માયા, તારું તાત્પર્ય તપાસ. ✍️અક્ષ.

ગુસ્સો, નારાઝગી ક્ષણ ક્ષણ થઈ જાય છે, તારું નામ સાંભળતા, વેરવિખેર થઈ જાય છે. વ્યાકુળતા, ઈચ્છા ઘડી ઘડી વધી જાય છે, સ્પર્શ થતા જ, અચાનક ઉભરાય જાય છે. ભાન ભૂલી ભાન ભાન થઈ જાય છે, નઝર મળતાં જ, નજર કેદ થઈ જાય છે. ચહેરા પર સ્મિત ક્યાંક ક્યાંક રેલાઈ જાય છે, મારી કરેલી હરેક દુઆ, અસર કરી જાય છે. મનાસ્થિતિ જેમ તેમ થઈ જાય છે, તું સામે આવતા, ધ્વંધયુદ્ધ થઈ જાય છે. ચર્ચા અહીં ઠેર ઠેર થઈ જાય છે, જ્યારે તારું-મારુ નામ, સરનામું થઈ જાય છે. ઝંખના આબે હુબ થઈ જાય છે, જ્યારે 'આકાશ' તારો થઈ જાય છે. ✍️ અક્ષ

વધતી જતી ઊંચી ઇમારતો, ફળિયું ક્યાં ખરબાય છે. બાગ બગીચાની શોધમાં, ખેત ક્યાં દેખાય છે. ભીડ ભાળમાં ઉભા રહેવામાં, પાદર ક્યાં ઉભરાય છે. ગાદી પર બેસવામાં, ધરા ક્યાં ટૂંકાય છે. ઉડતા વહેતા પ્રદૂષણમાં, માટીના ટીંબા ક્યાં ખોટા છે. બારેમાસ મળતા રસ, ઋતુના તાજાં ફળ ક્યાં છુટા છે. સવારના ધોઘાટમાં, પક્ષીના અવાજ ક્યાં સંભળાય છે. સૂર્યાસ્તની શોધમાં, સાંજની લાલીમાં ક્યાં જોવાય છે. શહેરી અનુકૂળતામાં, પોતાની અનુકૂળતા ક્યાં સચવાય છે. લાખોની વસતીમાં, માણસાઈ ક્યાં સચવાય છે. વરસાદના ભીના રસ્તામાં, ભીની માટીની મહેક ક્યાં રેલાય છે. ગગનચુંબી ઇમારતોમાં, ખુલ્લું આકાશ ક્યાં નિહાડાય છે. મધરાત્રે ઉડેલી ઊંઘ, ચેનની ઊંઘ ક્યાં લેવાય છે. બંધ મકાનના ધૂંધડામણમાં, ખુલ્લા મકાને ક્યાં સુવાય છે. ભેગું કરવાની દોડમાં, ખુલ્લા દિલે ક્યાં વપરાય છે. તારું મારું કરવામાં, સંબંધો ક્યાં અનુભવાય છે. છે જાત જાતના ભોજન, પરિવાર સાથે ક્યાં જમાય છે. હોટલોની આદતોમાં, પંગતમાં ક્યાં બેસાય છે. શહેરની ઘેલછામાં, ગામડાની ગલી ક્યાં જોવાય છે. શહેરી સોઈસગવડતામાં, ગામડાનો લ્હાવો ક્યાં લેવાય છે. રહી ફર...

કલમ કેટલુંય લખી ગઈ, છતાં કાગળ સાવ કોરો મૂકી ગઈ. તને પામી જવાની ઉતાવળ કરી તો, મારી ઈચ્છાઓ લાલ પીળી થઈ ગઈ. બરફ થઈ ને થીંજી ગઈ એ બધી લાગણીઓ, જ્યારે મારી આંખોને તું ગમી ગઈ. જ્યારથી થયો છું હું તારી વાતો નો બંધાણી, ત્યારથી તું મારી આદત બની ગઈ. સમજાવ્યું કેટલુંય મેં મારા દિલ ને, તેમ છતાં તું મારામાં ભળી ગઈ. કરી એક ઈચ્છા તને પામવાની, તો મનોમન ગઝલ મારી ત્યાં વહી ગઈ. તું સાથે રહે કે ના રહે, મને તો તારામાં રહેવાની આ અવસ્થા ગમી ગઈ. ✍️અક્ષ.

અવિસ્મરણમાં પણ સ્મરણ કરું છું, અજુગતમાં પણ જુગતું કરું છું. ખાલીપામાં પણ ભરેલો રહું છું, એકલતામાં પણ ભીડમાં રહું છું. અદેખાઈમાં પણ દેખાઈ ને રહું છું, બંધ આંખે પણ જોઈને રહું છું. ચુપકીદીમાં પણ બોલીને રહું છું ઉદાસીમાં પણ હસીને રહું છું. અંજાણેમાં પણ જાણીને લખું છું, યાદો ને પણ શબ્દોમાં ઢાળૂ છું. અવિચારમાં પણ વિચાર કરું છું, હા, હું આજે પણ તને યાદ કરું છું. ✍️ અક્ષ.

તારી ફિકર કરવા, તારી સાથે સબંધ હોવો જરૂરી તો નથી. તને પ્રેમ કરવા, તારી હા હોવી જરૂરી તો નથી. તને મળવા, તારું પાસે હોવું જરૂરી તો નથી. તને વિચારવા, તારી યાદ આવવી જરૂરી તો નથી. તારી સાથે વાત કરવા, તારું સાંભળવું જરૂરી તો નથી. તને મહેસુસ કરવા, તારું સાથે હોવું જરૂરી તો નથી. તારા માટે લખુ, ને તારું વાંચવું જરૂરી તો નથી. ✍️અક્ષ.

चलो एक किस्सा सुनते हे, कुछ जुठ को सच करते है. बात हर वो इश्क़ की, जो इश्क़ पे चरते है, चलो एक किस्सा सुनते है, कुछ जुठ को सच करते है. इश्क़ की गहराई में थे, दुनियाकी जिक्र न थी...(2) जिक्र और फिक्र थी तो बस एक दूसरे की थी. गुमते रहते थे हाथो में हाथ लिए बेफिक्र...(2) बेफिक्र वो थे, पर देख उन दोनो को फिक्र जमानेको थी. गुस्सा रहता था नाक पे...(2) कभी खुद, तो कभी उसने संभाला, वैसे ही उन्होंने वो रिस्ते को पाला. बोल दिया गुस्से में कभी कबार जो नही बोलना था...(2) फिर जाके पछताया, दुख हुआ, खुदको सज़ा पाया. बदल रहा था खुदको, उसके काबिल बनने को...(2) कभी आयने में देख खुद को पूछता कोन था वो. तकलीफ थी ज़िन्दगीमें, टूट जाता था वो...(2) तब जाके गले लगा के संभाल लेती थी वो. बीमार होता था, तो तड़पती थी वो...(2) दवाई कही और से लाता, और पूछता था कोनसी लू ये ओर वो. अभी तो था उजाला, पर डरता था वो...(2) कही फिर वो अंधेरा ना हो जाये, जहा नहीं थी वो. हर वो आश जो पूरी की उसने...(2) शुक्र गुज़र था के ऐसे समझने वाली मिली थी वो. बहोत से सपने देखे, कुछ ख्वाहिशो के ...

गुजार दिये तूने कहि दिन और साल पर काट ना सकोगी वो पल में हूं, करोगी गुफ़्तगू हर किसीके साथ पर जब लब ठहर जाएंगे वो नाम में हूं, होगी तुम्हारे आसपास हज़ारोकि भीड़ पर अकेलेपनमें तुम चाहोगी वो साथ में हूं, फाड़ दिए तूने हर वो कागज़ पर कभी मिटा नही पाओगी वो अल्फ़ाज़ में हूं, गुमती रहती हो तुम आज कल पर जहासे वापिस आओगी वो रास्ता में हूं, मिटा दिए तूने हर वो निशान पर किसीको न दिखने वाला वो दाग में हूं, तोड़ दिए तूने हर वो ख्वाब पर जो तुमने पाला है वो सोख में हूं, सब कुछ है तुम्हारे पास पर चुभती रहेगी वो कमी में हूं, बाते बहोत अछि कर लिया करती हो पर महशूश करोगी वो जज़्बात में हूं, बताती रहोगी सबको खुद के बारे में पर चाह कर भी नही बता पाओगी वो नाम मे हूं, होगी सारे जहांन की जमीन तुम्हारे पास पर कभी हांसिल नही कर पाओगी वो "आकाश" में हूं. ✍️अक्ष.

હું તને પસંદ કરું છું, આઈ લવ યું યાર, હું તને બહું જ પ્રેમ કરું છું, તારા વગર હું નહીં જીવી શકું, તારા વિના મારું કંઈજ અસ્તિત્વ નથી, બસ...બસ...બસ... થોભી જાવ યાર, થોડા શબ્દો અને પોતાની જાત પર નિયંત્રણ રાખો. આવા ભારે ભરખમ શબ્દો સાંભળીને જ પરસેવો છૂટી જાય. બહુ સમય પછી આજે હું સીસીડી માં બેઠો હતો. મને કોફીની આદત નથી, બસ હું મારા મિત્રની રાહ જોઇને બેઠો હતો. ટેબલ પર ટાઈમ્સ ઓફ ઇન્ડિયા પડેલું હતું તો થયું ચાલો થોડું વાંચી લઈએ. શરૂઆતની 5 મિનીટ તો મેં કઈ ધ્યાન આપ્યું નહીં, પણ થોડી વાર પછી મારી બાજુના ટેબલ પર એક છોકરો ને છોકરી બેઠેલા હતા, એ બંનેનો અવાજ મને સંભળાયો. શરૂઆતમાં તો મજાક જ ચાલતી હતી, પણ જેમ જેમ સમય વીત્યો એ બંનેની વાતો પણ ગંભીર બનવા લાગી. ખાસ કરીને છોકરીની. છોકરાએ મારી સામે જોઇને નાની શરમાળ સ્માઈલ આપી. (આમ કોઈની વાતો સાંભળવી એ ખરાબ આદત છે, પણ એ સમયે મારી પાસે બીજો કોઇ રસ્તો પણ નહોતો.) છોકરાએ છોકરીને પૂછ્યું તને મારામાં એવું તો શું ગમે છે? બધું જ, તારો દેખાવ, તારી હેર સ્ટાઇલ, તારી કલોથિંગ સેન્સ, તારી સ્માઈલ, તારી પર્સનાલિટી, તારી લાઈફ સ્ટાઇલ, તારી સારી આદતો, તારી...

રાત ના એક વાગ્યા છે. મારા મિત્રએ કહ્યું મને ભૂખ લાગી છે ચાલ કંઇક નાસ્તો કરવા જઈએ. સાંજે જમવામાં માજા નહોતી આવી તો ભૂખ લાગી છે. તો મેં કહ્યું કે ભૂખ્ખડ છે તું. રાત્રે શાની ભૂખ લાગે? હવે યાર ભૂખ છે... ગમે ત્યારે લાગે, અને એ કાંઈ કહીને થોડી લાગે કે હવે હું લાગવાની છું, તૈયાર રહેજો. ભગવાને માણસ ને ખાવા માટે તો બનાવ્યા છે. (ભૂખ્ખડ વ્યક્તિઓ માટે લાગુ પડે છે. આ લોકોનો બસ એક જ ધર્મ છે ખાવાનો.😂) અને એ લોકો એમનો ધર્મ એટલો ચોકસાઈથી પાડે કે... કામ કરતા ખાવા જોઈએ, વાંચતા ખાવા જોઈએ, ટીવી જોતા ખાવા જોઈએ, ચાલતા ચાલતા ખાવા જોઈએ અને અમુક તો એવા પણ છે કે ચાલુ ડ્રાઇવિંગે પણ ખાવા જોઈએ ભલે ને પછી એ કાચી પાંત્રીસ મસાલો(માવો) કેમ ના હોય😜 માણસ ની ઘંટી ચાલુ જ હોય... અવાદો જે ભી હોય એ બધું😂 ક્યારેક ઘંટી પણ બુમો પાડે 'બસ કર હવે' મારી કેપેસિટી નથી હવે.😂 અને પછી કેશે યાર પેટમાં તકલીફ લાગે છે, તો લાગે જ ને. થિયેટર વાળા આ ટીવી જોતા જોતા ખાવા પરથી જ ઇન્સપાયર થયા છે.  ક્યારેક જો ભૂલ થી થિયેટરમાં મુવી જોવા જવાનું થાય ને તો ત્યાં પણ પોપકોર્ન લેવા પડે. અને એ પણ 250 રૂપિયા તો ...

થાકી ગયો છું, હાર્યો નથી, પડ્યો છું, તૂટ્યો છું, ઉઠીને રોજ નવું શીખ્યો છું. ખુલ્લી આંખે જોયેલા સપનાઓથી બંધ આંખે હેરાન થયો છું, બસ એમજ સફળતાનું દ્રશ્ય નિહાળી પાછો બેઠો થયો છું. ખબર છે કાગળની હોડી થી દરિયો પાર ના થાય, તેમ છતાં મધદરિયે જજુમ્યો છું. જે ભી શીખ્યો છું એ અનુભવથી જ શીખ્યો છું, દુનિયાદારી જાણીને દુનિયાથી વિખૂટો થયો છું. રાત દિવસના ઉજાગરા એમજ નથી ફાવ્યા મને, બસ કંઈક કરવાની જંખનાથી ટેવાયો છું. મળી નથી સફળતા આજ સુધી, દરેક નિષ્ફળતામાંથી સફળતાનું કારણ શોધતો થયો છું. ઘેરાયા ચો તરફ નિરાશાના વાદળો, એક કિરણ ની આશ સાથે બેઠો છું. અનેક કારણો છે છોડી દેવાના, પણ એક માત્ર કારણથી જ દટ્યો છું. ડગલે પગલે પડી છે તકલીફો જિંદગીમાં, પરંતુ દરેક પરિસ્થિતિમાં સ્થિતિ મુજબ લડ્યો છું. મિત્રો, વાર-તહેવાર બધું ભુલ્યો હું, ત્યારે જઈને કંઈક ગુંજયો છું. દબાતો ગયો જવાબદારીઓના બોજ થી, કેવો હતો ને કેવો થયો છું. સમય આવશે ત્યારે આવશે, સમયથી પહેલા સમયને લાવવા માટે લડ્યો છું. હાર્યો નથી દોસ્ત, બસ થાકી ગયો છું. ✍️અક્ષ. https://gujarati.pratilipi...

હોઠ સુધી આવેલા શબ્દો કહી ના શકે, એ મૌન કોઈ સમજી ના શકે. આંખો સુધી આવે ને વહી ના શકે, એ આંશુઓનું મૂલ્ય કોઈ કહી ના શકે. દેખાતી લાગણી દેખી ના શકે, એ દિલ ની વાત કોઈ જાણી ના શકે. તમારા ના હોવાનો ફરક પારખી ના શકે, એ તમારા અસ્તિત્વને સમજી ના શકે. તમારી રંગતનો રંગ ઓળખીના શકે, એ તમારી સંગતની અસર જાણી ના શકે. જે તમારું સ્પર્શ મહેસુસ ના કરી શકે, એ તમારી લાગણી જાણી ના શકે. દિલની વ્યથા, વેદના જાણી ના શકે, એ તમારી ઈચ્છાઓ ક્યારેય સમજી ના શકે. લખેલા શબ્દો વાંચી ને સમજી ના શકે, એ તમને ક્યારેય સમજી ના શકે. ✍️અક્ષ.

તે જ બતાવેલા સપનાઓ અધૂરા રહી ગયા... તો શું? એ સપનાઓ નિહાળવાની ભૂલ પણ મારી જ હતી ને, ખબર જ હતી તને તારી ને મારી મંજિલ અલગ જ છે... તો શું? તારી સાથે એક જ રસ્તે ચાલવાની કોશિશ પણ મારી જ હતી ને, સાચી છે તું, તે નહોતું કીધું મને તારી રાહ જોવાની... તો શું? તારા જ રસ્તે તારી રાહ જોવાની ભૂલ પણ મારી જ હતી ને, યાદ છે તે કહ્યું હતું કે મળીશું આપણે... તો શું? મળવાની ઈચ્છા તો માત્ર મારી જ હતી ને, અલગ થવાનો નિર્ણય તારો જ હતો... તો શું? સાથે રહેવાની જીદ તો મારી જ હતી ને, ખબર જ છે તું ખૂબ સુંદર છે... તો શું? તું સુંદર કરતા ચાલક વધુ હતી ને.

'એ સમયની વાત કંઈક અલગ હતી.' તારું નામ કાને પડતા દિલના ધબકારા વધી જતાં... પણ એ વધી ગયેલા ધબકારાની વાત કંઈક અલગ હતી, નજર નહોતો મિલાવી શકતો ક્યારેય તારાથી... પણ તને જાણ ન થાય એ રીતે તને નિહાળવાની વાત કંઈક અલગ હતી, અત્યારે તું મારા મેસેજનો લેટ જવાબ આપે છે તો હું ગુસ્સે થાવ છું... પણ ત્યારે તારા મેસેજની રાહ જોવાની વાત કંઈક અલગ હતી, માન્યું હાલ કોલ પર વાતો કરી શકીએ છીએ... પણ એ મેસેજથી વાતો કરવાની વાત કંઈક અલગ હતી, અત્યારે તું મારી છે ને હું તારો છું... પણ ત્યારે તને પામવા માટેની કોશીશની વાત કંઈક અલગ હતી, આ દિવસોમાં હરરોજ તને આઈ લવ યુ કહું છું... પણ ત્યારે એ આઈ લવ યુ ના કહી શકવાની પણ વાત કંઈક અલગ હતી, મુલાકાતો પહેલા પણ થયેલી હતી ને હાલ પણ થાય છે... પણ એ મુલાકાતની વાત કંઈક અલગ હતી, એ મુલાકાતમાં વાત કરવા શબ્દો ન હતા... પણ આંખોથી થતી એ વાતની વાત કંઈક અલગ હતી, ખબર છે એ પહેલી મુલાકાતનો સમય ફરીથી નહીં મળે, અને ના હું એ સમય જીવન ભર ભૂલી શકીશ... કેમકે એ પહેલી મુલાકાતની વાત જ કંઈક અલગ હતી, હાલ તને ખોવાના ડરની વાત કંઈક અલગ છે... પણ ત્યારે તને પામી ના શકવાના ડરની ...

એવું તો કાંઈ ખાસ નથી કે જે તારી ઉપર લૂંટાઈ સકુ, બસ થોડા સપનાઓ છે અને થોડો હું છુ.

શું એવું ન થઇ શકે કે હું પ્રેમ માગુ  અને તુ ભેટી ને કહે બિજુ કઈ.?

એક સુકુન મળે છે તારી જોડે, જે દુનિયા ના બધા સુખ કરતા અનેરું છે.

જીવન માં કાશ એવી એક રાત આવી જાય સમય પણ આપણે બંને ને જોઈ ને ત્યાજ થોભી જાય, હું ચૂપ રાહુ તું પણ ચૂપ રહે અને કુદરત પણ આપણા પ્રેમ આગળ નામી જાય.